Cukinia to bogate źródło cennych wartości odżywczych. Oprócz tego jest lekkostrawna, nietucząca i chętnie wykorzystywana w kuchni. Jej delikatny smak w połączeniu z wyrazistymi dodatkami to prawdziwa uczta dla podniebienia... istne niebo w gębie! :)

Cukinia czy kabaczek?
Zarówno kabaczek, jak i cukinia należą do rodziny dyniowatych. Cukinia została wyhodowana z kabaczka pod koniec XIX wieku w słonecznej Italii i okrzyknięta nazwą „zucchini”, czyli mała dynia. Okazuje się zatem, że te dwie nazwy to dwa różne warzywa – cukinia jest odmianą kabaczka.
Nie łatwo jednak odróżnić kabaczka od cukinii, bo są podobnego kształtu, wielkości i koloru. Kabaczek najczęściej ma kremowo-żółtą skórkę i jest bardziej pękaty, natomiast cukinia jest zwykle ciemnozielona z białymi cętkami, ma także nieco cieńszą skórkę... chociaż odmiany są różne.
Skarby w cukinii
Cukinia jest źródłem witamin (A, B1, B2, PP i C), soli mineralnych (potasu, wapnia, fosforu, żelaza) oraz błonnika pokarmowego. Zawiera związki zasadowe, które działają odkwaszająco. Może być zatem środkiem zmniejszającym nadkwaśność i zgagę. Co ważne, owoce cukinii nie kumulują metali ciężkich. W 95% składają się z wody i są lekkostrawne. Każdy, kto stosuje dietę odchudzającą, powinien włączyć cukinię do jadłospisu. 100 gram cukinii to tylko 15 kalorii – może więc być wspaniałą formą niskokalorycznej przekąski.
Oprócz tego:
usuwa toksyny i szkodliwe produkty przemiany materii;
korzystnie wpływa na proces trawienia;
ma właściwości odchudzające;
wzmacnia odporność organizmu;
zmniejsza ryzyko zachorowania na choroby nowotworowe;
odkwasza organizm;
korzystnie wpływa na układ krążenia.
Co zrobić z cukinii?
Cukinia jest najsmaczniejsza młoda, gdy ma 15-25 centymetrów długości. Wówczas ma delikatny smak i cienką skórkę. Im starsza cukinia tym skórka staje się grubsza i wtedy należy ją obierać.
Cukinia jest bardzo uniwersalnym warzywem o szerokim zastosowaniu w kuchni. Dobrze smakuje na surowo, usmażona, ugotowana i upieczona. Świetnie komponuje się z pomidorami, czosnkiem, kozim serem i przyprawami: bazylią, miętą, tymiankiem.
Można z niej wyczarować:
placuszki;
smażone krążki obtoczone w przyprawach i mące;
zapiekane łódki z farszem;
kremowe zupy;
konfitury i marynaty;
sosy do makaronów;
surówki;
sałatki warzywne;
koreczki i szaszłyki;
leczo;
bigos;
zapiekanki warzywne (np. z papryką, cebulą, pomidorami).
Cukinia jako jedno z nielicznych warzyw posiada jadalne kwiaty. Można je dodawać do sałatek lub smażyć w cieście naleśnikowym.
Jak wybierać i przechowywać cukinię?
Kupując cukinię należy zwrócić uwagę na jej wygląd zewnętrzny. Owoc musi być twardy, skórka gładka i napięta, a kolor intensywny. Należy ją przechowywać w lodówce, najdłużej przez tydzień. Cukinię można także zamrażać. Należy pamiętać, żeby zamrażać ją w formie plastrów lub kostki, a nigdy w całości, bo stanie się miękka i wodnista.
Mrożona lub marynowana cukinia może cieszyć smakiem cały rok.
Ten artykuł nie został jeszcze skomentowany. Twój komentarz może być pierwszy.