Dlaczego warto jeść sery?

Dobre dla zdrowia

Sery, zarówno twarogowe (białe), jak i podpuszczkowe (żółte), są cenione nie tylko za smak, ale przede wszystkim za bogactwo składników odżywczych. Stanowią świetne źródło dobrze przyswajalnego białka i wapnia, które są kluczowe dla mocnych kości i zdrowych zębów. Im twardszy ser, tym więcej białka – na przykład parmezan należy do najbardziej białkowych serów.

Oprócz białka, sery dostarczają aminokwasy, węglowodany, tłuszcze, witaminy i minerały, takie jak wapń, fosfor, magnez, potas, cynk i miedź. Wapń ma szczególne znaczenie dla dzieci w okresie wzrostu oraz kobiet w okresie menopauzy, gdyż pomaga zapobiegać utracie masy kostnej. Cztery plasterki żółtego sera mogą pokryć dzienne zapotrzebowanie dorosłego na wapń, a przyswajalność tego pierwiastka z produktów mlecznych jest wyjątkowo wysoka.

Sery są także źródłem witaminy A, ważnej dla wzroku, skóry i błon śluzowych, oraz witaminy B2. W serach tłustych zawartość witaminy A jest wyższa, a sery pleśniowe dostarczają cennej witaminy B12. Co więcej, ser dzięki swojej alkaliczności może neutralizować działanie kwasów w jamie ustnej, wspomagając ochronę zębów przed próchnicą. Żółte sery stymulują wydzielanie śliny, co pomaga usuwać resztki pokarmowe i ogranicza powstawanie płytki nazębnej, dlatego warto zjeść niewielki kawałek sera po posiłku.

Warto jednak pamiętać, że sery żółte zawierają sporo soli i są wysokokaloryczne, dlatego osoby z nadciśnieniem lub dbające o linię powinny spożywać je z umiarem.

Podstawowy podział serów

Sery to niezwykle różnorodna grupa produktów – na świecie istnieją ich tysiące rodzajów, które można podzielić na kilka głównych kategorii. Taki podział ułatwia wybór sera do konkretnej potrawy lub według własnych upodobań smakowych.

• Sery świeże — wszelkiego rodzaju twarogi, produkowane z mleka (koziego, owczego lub krowiego) z dodatkiem kwasu mlekowego lub niekiedy podpuszczki. Do najpopularniejszych należą: serek wiejski, mascarpone, fromage, ricotta, feta.

• Sery miękkie — mają aksamitną skórkę pleśniową i kremowe wnętrze (np. brie i camembert), lub charakterystyczną skórkę "mytą" (np. livarot, munster). Dojrzewają od powierzchni do środka.

• Sery półtwarde — odciskane w specjalnych formach i dojrzewające przez kilka miesięcy, zyskują elastyczną, zwartą konsystencję. Świetnie sprawdzają się w sałatkach, zapiekankach czy na kanapce. Przykłady: cheddar, Edam, gouda, maasdam.

• Sery twarde — mają niską zawartość wody i dojrzewają przez długi czas. Są zwarte, z twardą skórką, idealne do zapiekanek, makaronów i fondue. Przykłady: parmezan, emmentaler, beaufort, gruyere.

• Sery pleśniowe — powstają z mleka krowiego lub, jak w przypadku roqueforta, z owczego, z dodatkiem kultur pleśni. Ich smak jest wyrazisty i lekko grzybowy. Najbardziej znane to roquefort, gorgonzola, rokpol, stilton.

• Sery topione — uzyskiwane przez przetopienie różnych serów z dodatkiem masła, mleka lub śmietany. Często wzbogacane o zioła, warzywa lub wędliny, doskonałe do pieczywa czy zagęszczania zup i sosów.

Warto wiedzieć, że sery zawierają znacznie mniej laktozy niż mleko, dlatego osoby z nietolerancją laktozy często lepiej je tolerują. Szczególnie polecane są sery kozie, które są łagodniejsze dla wrażliwego układu pokarmowego.