
Charakterystyka jałowca
Jałowiec to krzew z rodziny cyprysowatych, który najlepiej radzi sobie na ubogich, jałowych glebach – stąd pochodzi jego nazwa. Jadalną i leczniczą częścią rośliny są owoce zwane szyszkojagodami. Są one wielkości małych nasion grochu i dojrzewają dopiero w drugim roku, zmieniając barwę z zielonej na ciemnogranatową z woskowym nalotem.
Owoce najlepiej zbierać późną jesienią lub zimą, gdy są niemal czarne. Ważne jest, aby suszyć je w temperaturze nie wyższej niż 40°C, co pozwala zachować cenne olejki. Zbyt wilgotne łatwo pleśnieją, a przesuszone stają się kruche. Przechowuj je w szklanych pojemnikach, najlepiej lekko uchylonych, jeśli owoce nie są całkowicie suche.
Lecznicze właściwości jałowca
Już w starożytności doceniano jałowiec za jego właściwości zdrowotne. Krzew ten był otaczany kultem – gałązki wieszano, by chroniły dom przed złymi duchami. Najcenniejsze są owoce, które zawierają do 30% cukrów, a także kwasy organiczne, garbniki, olejki lotne, flawonoidy, witaminę C oraz związki żywicowe.
Szyszkojagody stosuje się najczęściej podczas infekcji dróg moczowych, kamicy nerkowej czy zaburzeń oddawania moczu. Wspierają też pracę wątroby oraz produkcję żółci. Można ich używać zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie.
Na co pomaga jałowiec?
Napar z owoców — pobudza trawienie, działa moczopędnie, dezynfekuje drogi moczowe, ułatwia detoksykację, zapobiega wzdęciom, poprawia pracę układu pokarmowego, wykazuje właściwości antybakteryjne i przeciwzapalne.
Uwaga: Duże dawki jałowca mogą podrażniać nerki i układ moczowy. Nie stosować przy niewydolności nerek, ostrych stanach zapalnych oraz w czasie ciąży.
Olejek jałowcowy świetnie sprawdza się przy nerwobólach, dolegliwościach reumatycznych oraz bólach mięśni. Dodany do kąpieli działa relaksująco i łagodzi napięcia.
Komentarze
Dodaj komentarz
Aby dodać komentarz, musisz być zalogowany. Zaloguj się
Brak komentarzy. Bądź pierwszy!